Julie

Julie
6 weken oud

donderdag 26 augustus 2010

De training, deel 1


Dit is Julie nu. Julie is een geweldige hond en dat zeg ik niet met een roze bril op en ook niet omdat het mijn hond is maar ik zeg dat omdat het zo is. Ik heb al best veel pupjes ontmoet in mijn leven maar je kunt je geen lekkerder hond wensen dan deze. Behalve als je houdt van een net opgeruimd huis en allergisch bent voor vieze modderpoten. Dan is Julie een ramp. Maar voor mij is ze perfect. 

Ze kent inmiddels zeven handgebaren en luistert erg goed. Even op een rijtje:
  1. Oké-teken (met duim en wijsvinger een O maken) = goed zo, braaf
  2. Wijsvinger opsteken = let op
  3. Armen gespreid = hier komen
  4. Handbeweging omhoog = zitten
  5. Handbeweging omlaag = liggen
  6. Hand opsteken/stopteken = blijf
  7. Hand op zijkant bovenbeen = volgen
Voorwaarde voor dit alles is dat zij oogcontact maakt. En dat doet ze. Vaak. Ik heb haar geleerd dat het oké-teken betekent dat ze een voertje krijgt. Voor wie bekend is met hondentraining is dit vergelijkbaar met clickertraining: de hond wordt geconditioneerd op een aanvankelijk neutrale prikkel die een waarde gaat krijgen, namelijk het ontvangen van een beloning. Deze training is ontwikkeld door Karen Pryor voor het trainen van dolfijnen en wordt over de hele wereld toegepast.

Zes weken geleden zijn we begonnen met het aanleren van het handgebaar, dus het gebaar maken waarna direct een voertje volgt. Het duurde even voordat ze dat door had. Snel daarna zijn we begonnen met het belonen van aandacht. Het maakt dan dus niet uit wat ze op dat moment doet: zitten, liggen, lopen, staan. Als ze maar aandacht heeft. Aandacht betekent oogcontact, letterlijk. Het is mooi hiermee vroeg te beginnen omdat hele jonge honden makkelijk oogcontact maken; oudere honden vinden dit moeilijker. Toen Julie begreep waarvoor zij een beloning kreeg, ben ik gedrag gaan vragen voor de beloning. Ik ben begonnen met zitten. Dit is een makkelijk commando omdat een hond vaak uit zichzelf vaak gaat zitten. Ik heb gewacht tot ze ging zitten, heb het gebaar voor zitten (nummer 4) gegeven, gevolgd door handgebaar 1 waarna dus altijd een voertje volgt. En geloof me, dit werkt razendsnel.

Tot zover deel 1 van de training van Julie. Binnenkort deel 2.

1 reacties:

  1. Lijkt me vreselijk lastig om een dove hond te hebben, maar tegelijkertijd ook een hele uitdaging. Wat fijn dat Julie zo goed reageerd op de handgebaren (Pip kent er ook een heel aantal, wat op afstand toch wel erg handig is, maar die heb ik aangeleerd met het verbale gebaar erbij)

    Ze ziet er uit als een hondje die zo nu en dan best wel eens heel ondeugend is, maar waar dat dan weer niet zo storend bij is, omdat ze het direct weer goed maakt...

    Wat een heerlijk hondje :)

    BeantwoordenVerwijderen